donderdag 23 september 2010

Knaagbericht

Het is avond en ik krijg een sms-je van Zielsvriend. Hij heeft heel hard gewerkt en resultaat geboekt. Ik wil hem bellen en luister ook nog even mijn voice mail af. Een vrouw heeft een bericht achtergelaten met het verzoek haar terug te bellen. Een onbestemd gevoel kruipt in mijn buik. Enthousiast voor Zielsvriend bel ik hem op. Het andere bericht blijft 'knagen' en het valt mij op dat het mijn gesprek beïnvloed. Ik rond het gesprek met Zielsvriend af en ga naar de keuken om thee te zetten.

Heel de dag heb ik genoten van het leven, het weer en Zijn. Het knaagbericht is aanwezig en het gevoel in mij is ineens zo in contrast dat ik er naar wil kijken. Waar gaat dit over? In de keuken leun ik met mijn billen tegen het aanrecht. Ik heb alle ruimte, de kids slapen en Manlief is weg. Knaagbericht wil gezien worden en ik voer mijn gevoelens op. Angst is de bron. Waar ben ik bang voor? Wat zie ik in de vrouw weerspiegeld? Wat is mijn eerste ervaring geweest? Ik onderzoek en voel. 

De vrouw is krachtig, net als ik. In ons vorige gesprek heeft ze niet naar mij geluisterd en belangrijke beslissingen voor mij ingevuld. Ik was ziek en veel ging langs mij heen. Ik ben bang dat ik in een volgend gesprek weer niet in staat zal zijn om te melden waar het voor mij om gaat. En dat is herkenbaar. Het niet gezien en gehoord worden én anderen die verwachtingen hebben van mij waar ik niet aan wil en kan voldoen. 

Ik neem de thee mee naar de woonkamer en begin te lezen in mijn boek. Het gaat over angst. Hoe 'toevallig'. Er is geen plek voor angst én Liefde. Dat heb ik duidelijk gevoeld. Eén zal dus plaats moeten maken voor de ander en de keus is aan mij. Ik kies voor Liefde, ik wil weer terug naar het witte licht in mij, het gevoel van eenheid met mijn Ziel.

Een aantal zinnen raken en voeden mij. En dan is er die ene zin: 'Behoeften ontstaan alleen wanneer ik mezelf iets ontzeg'. Ik heb mezelf Zielscontact ontzegd. Ik weet dat ik in staat ben om helder en duidelijk te communiceren, daar wil ik ook op vertrouwen. De angst heb ik niet nodig, wel de kracht en de Liefde van mijn Ziel. Hoe heb ik het geloof kunnen verliezen in wie Ik Ben? Ik vind het emotioneel en de tranen stromen. Ik kies bewust en met kracht voor Liefde. Mijn lichaam gloeit, het licht straalt weer in mij en ik zie ook de Innerlijke Vonk van de vrouw die een bericht voor mij achterliet. Het was een heel vruchtbare dag en ik heb het knaagbericht in het licht gezet door mijn gedachten te zuiveren en mijn wil te richten op Liefde.

maandag 20 september 2010

Waar het om gaat

En ik stond bij mijn gids. Het witte licht in mijn hart gloeide en groeide. Het groeide tot heel mijn lichaam wit licht straalde. Dit had ik al eerder, maar kort mogen beleven. Maar dit keer voelde het licht als blijvend in mij. Ik bekeek mijn lichaam en voelde mijn persoonlijke lichaam warm worden. Het witte licht straalde kracht en Liefde uit naar iedereen om mij heen. 

Ik keek naar mijn gids. Ook hij stond naast mij, vervuld van het witte licht. Naast hem stond weer een lichtwezen. We namen elkaars handen en gloeiden als eenheid. Achter ons stonden de anderen, ook zij straalden hun lichten als eenheid. Voor ons stonden mensen ons te bekijken en te genieten. Ik besefte dat het er niet om gaat waar je op je pad staat, maar dat het gaat om de intentie. De intentie om je Innerlijke Vonk te herkennen en het te gaan leven. Ik besefte dat het gaat om de kracht van de persoonlijke wil om te kiezen voor wezenlijk Leven. En dat vind iedereen alleen in zichzelf.

dinsdag 14 september 2010

De her-innering

En iedere dag als ik me mijn Zelf herinner, word ik emotioneel van blijdschap, voel ik vreugde en rust in mij. Het is een tijd geleden dat ik met mijn Zelf leven mocht, ik was een kind, want langzaam nam het ego de overhand om mij te leren wie ik niet ben en waar het werkelijk om gaat. Het voelt goed om weer terug te Zijn.

zondag 12 september 2010

Wereldwijd Verbonden

Ik loop mijn rondje met de hond, het werkt meditatief. Het is zondagochtend en nog vroeg in de morgen. De lucht is vochtig en afgedekte ramen zijn beslagen. Toch is het niet koud, het is heerlijk buiten. Ik zuig mijn longen vol frisse lucht en merk hoe de lucht zuivert.

Op het ritme van mijn trage pas doorvoel ik de les van vandaag. Het voelt goed, bevrijdend. Ik zucht alle zorgen weg, de rommel van mijn piekeren is opgeslagen in mij. Verjaardagsvisite, het huis mag nog schoon en roddelende mensen. Ik laat alles los en mijn denkgeest is mij behulpzaam. Overal vliegen duiven van huis naar tak, van tak naar tak. Hun geluid en vliegen voeden mijn gevoel van vrijheid.

Thuis neem ik plaats in mijn hoekje. Het is een fijne plek waar ik rust en ruimte vind. Ik lees in mijn boek en ervaar de teksten in mijn lichaam en denkgeest. Het valt mij op dat de energie van de tekst van vandaag wereldwijd beleefd wordt. Dit voelt te gek! Ik voel, net als bij WIFI, hoe we onzichtbaar verbonden zijn en streven naar Eenheid in en om ons.

zaterdag 11 september 2010

Ego beelden loslaten

Ik heb het illusionaire idee dat een deel van mij in mijn herinneringen achterblijft. Zo zag ik mezelf koffie drinken met een man. We stonden tegenover elkaar en we spraken met elkaar. Er was een rangorde die niet bestaat. Ik wilde het beeld loslaten, maar het zou betekenen dat ik een deel van mij in de herinnering zou achterlaten. Ik vroeg mijn deel mee te gaan en zag dat ze met mij meekwam, zich weer tot mij voegde en op de plek waar ik stond vervaagde het beeld van mezelf. De tijd stond stil. Ten slotte verdween de laatste schim en het beeld was verdwenen.

In de illusie dat tijd bestaat had ik mezelf neergezet en niet meegenomen in wie ík ben. Tijdens het vervagen van mezelf in de herinnering, realiseerde ik mij dat mijn beelden nooit hadden plaatsgevonden. Alleen het resultaat van de leerles in de Liefde zal blijven bestaan. Liefde bestaat, al het andere is illusie. En daarin voel ik een ongekende vrijheid in mij.

vrijdag 10 september 2010

My Other Way

En ik startte mijn cursus in wonderen. Ik kocht het boek en betaalde voor een deel met een boekenbon. Ik liep naar huis met het boek in mijn handen, omarmd als een kostbare schat. In mijn hart straalde het witte licht en het verwarmde mijn lichaam met haar Liefde.

Ik las de inleiding van het boek en voelde me goed. De dagen die volgden las ik iedere les en weefde het licht ervan in mijn leven, in mijn doen en laten. En ik droomde. Ik droomde hoe iedere les mij gegeven werd door gidsen en ik zag de kracht ervan.

Ik wenste mensen om mij heen om lief en leed mee te delen, om samen tot heelheid te groeien en ze kwamen op mijn pad.

Rust groeide in mij. Na enkele dagen voelde ik mij gedragen door Liefde en Licht wat groter is dan ik ooit in een meditatie ervaren had.