Ik zit in een wachtruimte van het ziekenhuis. Voor mij zit een jonge vrouw, net als naast mij en schuin tegenover mij. Ziekenhuispersoneel loopt af en aan. Mensen groeten elkaar niet. Buiten is het grijs en TL-verlichting zorgt ervoor dat we elkaar kunnen zien.
Dan loopt er een man door de hal van het ziekenhuis. Hij draagt een doos met tijdschriften en fluit vrolijk. Het is of de zon binnen gaat schijnen. Als hij passeert groet hij joviaal iedere vrouw. Ik zie de energie in iedereen veranderen. Wat is de kracht van vreugde sterk. De man komt even later weer langs. Hij fluit nog steeds zijn liedje en groet het passerende personeel. Mensen lachen en groeten elkaar vriendelijk. Voordat hij uit mijn zicht verdwijnt zie ik hem bijna een sprong maken, waarbij zijn hakken elkaar raken. Bijna. Mijn ziel is vrolijk en hobbelt nog even met zijn vreugde mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten