Sinds de laatste keer dat je ziel mij knuffelde bij het wakker worden, heb ik je niet meer gezien. Je persoon is bezet. Ik kan je ziel niet langer hoog houden, maar wel bereiken. Ik zak om je te ontmoeten en vind jou, dobberend op jouw zielsniveau. Ik omarm je. Jij bent blij. Wat voelt het goed om even bij jou te zijn, je zielenlichaam tegen het mijne te voelen. Tegelijk besef ik dat ik hier niet blijven kan.
Ik wijs omhoog, daar leef ik en ik moet verder. We kijken samen omhoog en goudgeel Licht straalt ons tegemoet. Ik kijk je aan, lach je mijn Liefde toe en neem afstand van jouw zielenlijf. Je hand laat de mijne niet los. Ik ontvouw je vingers, een voor een en stijg. 'Ik wil bij je zijn', hoor ik je roepen. 'Dan moet je groeien', roep ik je terug. Ik weet dat je groot bent en mij bereiken kan. Ik weet dat jij het ook weet. Je ziel zakt weer in haar ontspannen houding en we weten allebei: jouw persoon moet kiezen voor het contact met je ziel, met je Zelf.
Ik kom hoger dan zojuist. Mijn persoonlijke lichaam is in diepe, warme ontspanning. Wat ik in mijn ziel ervaar maakt mij in en in gelukkig. Pure Liefde Is en ik deel het in de zielenwereld met wit lichte wezens om mij heen. Liefde stroomt.
'Jullie zullen nog veel samen zijn', vertelt mijn ziel voor de zoveelste keer. Ik dank haar, geef haar mijn Liefde en laat het voor wat het is. Wat de toekomst brengt, zal Zijn. Het is tijd voor koffie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten