Ik wil niet dat je weggaat

'Ik vind het niet leuk dat je weggaat', zegt hij mij en hij kijkt mij serieus aan.
'Tja'.
'Wanneer speel je een keer een spelletje met mij?' vraagt hij, nog steeds serieus.
Ik weet niet wat ik moet antwoorden.
'Wanneer ben je er weer dan?'
'Volgende week, zoals iedere week. Ik kom voor jouw huisgenoot hier', antwoord ik met een glimlach.
'Wat voel je in de energie tussen jou en mij?' vraagt hij mij lachend.
'Gelukkig nu even, heel even niets. Ik heb het nodig dicht bij mezelf te blijven. Het is tijd voor mij, voor de verbinding van mijn ziel met mezelf. Soms is dat nodig. En soms is voor mij nu. Er is heel veel gebeurd en ik wil terug naar mijn kern'.
'Ik wil niet dat je weggaat, maar ik begrijp het', zegt hij en ik zwaai iedereen in het huis gedag.

Thuis eet ik de meloen voor een persoon die ik van mijn Lieve vriendin kreeg. Afsluiten kan ik niet en wil ik niet. Maar ik heb voor nu de keus gemaakt om, naast het stralen van sterren een paar dagen niet fanatiek meer te helen. Het is tijd voor vitamines, Liefde van mijn ziel die zo royaal vloeit, rust en leven. Tijd voor spelen met Pup, voor schilderen, schrijven en mediteren met een kaarsje.. En volgende keer spelen onze zielen wel met elkaar, als het klopt, als het mag, als het kan...