Zus rijdt naast mij op haar rode fietsje. Er is weer een volle schooldag voorbij. Zus vond de dag zwaar. 'Mama, het meisje naast mij vindt mij niet Lief. Ze vindt mijn naam stom, ze kliert als ik wil werken, ze wilde mij met een scherpe punt van een potlood in mijn hand prikken en mijn neus kleuren. Ik geef haar Liefde, maak haar complimentjes, maar het is net of ze het niet ziet'. Met het beeld op mijn netvlies dat de neus van mijn dochter gekleurd is door haar klasgenootje rol ik zowat van mijn fiets van het lachen. Zus gaat verder. 'In de rij wilde ik bij mijn vriendje staan, kwamen er twee jongens om mij te schoppen en te slaan. Dit is toch niet leuk, waarom doen ze zo?' Ik vertel mijn dochter dat er kinderen zijn die in een nieuwe omgeving moeten wennen door de grenzen van anderen op te zoeken. Zus begrijpt dat niet, ze ziet het doel er niet van. 'Het gaat toch altijd over Liefde, mama?' Ja, het gaat over Liefde. Alleen soms mag je laten zien dat je grenzen hebt. Ik vertel een verhaal van Broer.
Broer zat in groep drie of vier. Iedere dag was er een kind dat hem opzocht en zich op hem uitleefde. Iedere dag kwam Broer thuis met een nieuwe bloeduitstorting op zijn lichaam. Broer redde het niet meer met het jongetje door hem te voeden met Liefde. Na een kleine week was Broer in tranen en ik het zat. Ik gaf Broer de opdracht het niet meer te accepteren. 'Als dit kind jou nog een keer dreigt te slaan of te schoppen, geef je hem een waarschuwing. Zo heeft hij de keus om zijn actie niet uit te voeren. Negeert hij jou, dan mep je een keer flink terug'. De volgende dag had Broer een blauwe plek erbij en het kind een bloedneus. Daarna was het uitdagen afgelopen.
Zus en ik parkeren onze fietsen in de tuin. Ze kijkt mij aan en zegt: 'Slaan is niet Liefdevol, maar ik begrijp het wel'. Dan begint ze te lachen. 'Als ze mijn neus had kunnen kleuren, had ze dat met rood mogen doen, dan was ik een clown geweest'. Met een goed humeur gaat Zus het huis in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten