'Het is tijd om te helen', zegt mijn gids.
Ik draai me om, maar het helen trekt mij meer. Ik ben mijn gids dankbaar dat hij mij wekt.
'Wat moet ik helen dan?' vraag ik nog half in slaap.
'Wat je wilt', zegt hij en verdwijnt.
Ik ga op mijn rug liggen. Het is nog broeierig in de slaapkamer van de eerste en de laatste zomerdag en ik heb een lichte hoofdpijn.
Dan zit ik naast jou in de kamer. Je staart voor je uit en zo is ook de houding van je lichaam. Ik zit met mijn lichaam naar jou toegedraaid.
'Blijf je bij mij?' vraag je mij als je mij heel even aankijkt.
'Ik ben bij je, wat wil je meer dan?'
Ik krijg geen reactie.
Ik begrijp je wel. Ik heb verwachtingen van je gehad. Ik wens niet dat anderen verwachtingen van mij hebben, omdat ik daar niet aan kan en wil voldoen. Maar ik heb ze wel bij jou neergelegd. Het spijt mij en ik voel het verdriet in mij, maar wil er niet bij stil blijven staan, dan ga ik erin hangen en ik mag verder. Ik herinner me mijn eigen tekst: 'Ik heb geen computer nodig om bij je te zijn, om je te voelen en te ervaren'. Inzichten komen snel achter elkaar binnen in mijn hoofd. Hier heb ik om gevraagd. Gisteren heb ik jou in de denkgeest gevraagd mij uit te leggen hoe het met je is. Ik mag voorbij aan de wens letterlijk reactie te ontvangen. Ik worstel tussen werkelijk leven en aards leven. Hierin leer jij mij heel veel.
Liefde is waar het om draait. Zij Is en ik heb geprobeerd haar etiketten op te plakken. Dat is niet mogelijk en doet af aan haar kracht, haar licht en haar wezen. Titels als vriendschap, kennissen zijn van elkaar, verliefd zijn, vijanden zijn, het zijn etiketten die wij plakken omdat we niet Zien. Het beperkt ons mensen, het schept verwachtingen, het beperkte mij. Daarin vroeg ik jou jezelf te beperken.
Ik zal proberen met het Zijn van heel mijn wezen om naast je te blijven staan, zoals je vraagt. Een afspraak is een afspraak, letterlijk. Is er contact tussen onze wezens, dan is dat er. Zijn we bezet, is het er niet. Hoewel jij je dan toch vaak even meldt, met een knipoog. En ik geef je prioriteit als dat kan, dat is dan mijn beslissing.
Je kijkt mij aan en we hebben contact. Je slaat je armen om mij heen. Dit is precies wat je bedoelde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten