Al weken hoor ik mijn ziel zeggen: 'Geef zonder de verwachting te ontvangen'. En ik verzette me. Waarom zou ik? Ook ik vind het prettig als ik weten mag wie mijn vrienden zijn als mijn leven zich in een orkaan lijkt te bevinden. Compleet leeggegeven en verdrietig ging ik om. Anderhalve week was ik er ziek van, letterlijk. Hoofdpijn in zowel mijn zesde als mijn zevende chakra, intens misselijk, klamme handen, en afwisselend koud en warm, zonder koorts. Mijn hoofd draaide en ik merkte dat autorijden niet verstandig was, ik botste tegen iedere stoeprand. Zo rijd ik nooit. In het verkeer ben ik rustig. In een landje als Nederland is het niet te doen flink gas te geven.
Vanavond zaten we met z'n allen aan tafel. Manlief had een eerste lesdag van een ayurvedische opleiding achter de rug. Na een dag vol theorie zat hij stralend aan tafel. En, zo zei hij, had hij een antwoord op mijn vraag. 'Jij geeft', zei hij, 'jij geeft veel, soms heel veel. Dan verwacht je uiteindelijk dat mensen jou ook geven. Dat blijf je doen totdat je merkt dat het niet zo werkt'. Nukkig gaf ik toe dat ik daar achter was. 'Ik ontvang wel, dat is niet mijn ding', zei ik. 'Ja, je ontvangt wel, maar misschien niet zoals je verwacht. Volgens een van de stromingen die uit heilige geschriften voortgekomen is, ben je er wellicht aan toe je dharma te vervullen'. Ik trok mijn wenkbrauwen vragend op. 'Shoarma?' vroeg Broer met een volle mond. 'Dharma.
Je leert nu dat je veel Liefde geeft, maar dat je dat niet per definitie ontvangt. Je ontvangt vaak het tegengestelde, zeker als je erop wacht. Dan word je zwaar teleurgesteld'. Dat kon ik beamen. 'Wat is dan de andere weg?' vroeg ik hem, wachtend op het antwoord. 'Zoek en vind het doel in je leven (kijk wie en wat je al bent), dat is je dharma. Doe dat met passie, met heel je hart. Geef en koppel er geen wens tot ontvangen aan. Geef dus met Liefde om te geven en geef niet om te ontvangen. Kijk daarbij niet achterom. 'Ik dacht dat ik dat deed?' 'Ja, maar je mag de verwachting laten varen', krijg ik uitgelegd. Ik zie het en voel mijn lichaam warm worden van de rust die het inzicht geeft.
'Dus je bent een moeder, wees dan een goede moeder'. Op dat moment draait Zus haar hoofd om en zegt dromerig tegen mij: 'Ja, mama, dat ben je zeker, duhh, ik vertel je iedere dag dat ik van je houd'. En met die woorden kust ze mij met haar ketchuplippen vol op mijn mond en slaat ze haar armpjes om mij heen. Als dat geen ontvangen is...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten