aarde

daar waar de boer de grond bewerkte en gladstreeek
loop ik op aangedrukte aarde, langs klompen klei
over de akker

aarde zuiver grondend tot diep in de kern
toont het wat ik altijd al wist
mijn ziel omarmend in wezen
mag ik haar hart voelen kloppen
in mij

weids uitzicht en voetafdrukken
doen mij beseffen hoe schoon zij is
hoe pure voeding groeien kan
helen kan en laat weten

dat herfstkleuren ieder jaar weer zullen stralen
bladeren doen verwaaien
tot wat eerder nog bloeide en rijkdom toonde
zo gaat het
de cirkel van het leven

blij

blije ziel
altijd straal jij je licht
waar je bent
jij kent het leven
je kent misere
met stralen goudgeel
laat jij zien dat Liefde
altijd overwint
zie ik haar niet zo
droom jij mij licht toe
want
integer en puur verbonden
in altijd
is alles goed

dieper dan diep

mijn lichaam is mijn instrument
om met precisie aan te geven
waar mijn gedachten over gaan
maar...
lang geleden
geslagen, geschopt, vernederd
opgeslagen in mijn huid, mijn weefsel
in mijn organen en mijn botten
nu...
heb ik te helen tot
de allerdiepste laag omarmd
gevoed is met al wat is
tot schoonheid getransformeerd
zal pijn verdwijnen
jij
laat mij zien
jouw allereerste laag
in mijn allerdiepste lagen
andere vorm
dezelfde pijn in
nog overtreffende trap
hoe je ziel het uitschreeuwt
en waar ik,
zowel jou als mezelf helen zal

omdat Liefde stroomt
omdat zij nooit lang verbergen zal
hoe aangeraakt door de passie van leven

mijn gids danst met mij

mijn gids
oneindig mooie ogen
dansen wij als kinderen
zorgeloos
maak jij grapjes
die mij laten genieten van het leven

instrumenten spelen tot kippenvel
waar een engel zingt
ongekend hoog niveau
pure schoonheid
en een cello
gejaagde violen

laat jij kaarsen branden
in de vorm van een hart
zoals je altijd doet

even was ik vergeten
in alle heling
dat jij in mij leeft
laten wij spelen
als kinderen...

roze roosjes

fragiele roze roosjes met doorns
al afgesneden stengels
zet ik in een vaasje
verguld met dankbaarheid
ik zie met geestesoog
laat praten
en tranen stromen
pratend lucht verschijnen
heb ik Lief en knuffel ik leed weg
om verder te kunnen laten groeien
ga je weg maar mooie Ziel
en heb jezelf
diep
diep
Lief

Hagel

hagel tikt op enkelvoudig glas
witte korrels dansen in het gras
ik weet niet meer hoe ik stabiel was

ik kijk de verwarring voorbij
want net als met de hagel
zit ik binnen
warm, veilig en geliefd in mij

Rubberen laarzen

groene, rubberen laarzen
passen niet goed en zo af en toe
zie ik je ze verliezen
dan doe je dapper weer een stap terug
in de zuigende, donkere modder
waar je bij iedere pas
worstelend
zwetend
hijgend en vermoeid
dieper en dieper in weg lijkt te zakken
tranen, snot en modder
sieren jouw gezicht

kijk! hier is een pad
dit is de weg
je hoeft alleen maar
mijn hand te pakken
en de stap te nemen
het vertrouwen aan te gaan
van de Liefde in jou en mij

mijn hart, mijn Licht

iedere keer weer concentreren
bewust Zijn:
ik ga voor mezelf
ik wil genieten
zodat ik veranker
in het hier en nu
in dit moment

ik ga voor mezelf
mijn hart, mijn Licht
en de ander?
doet wat ie doet
dat mag
dat kan

ik behoud mijn Liefdevolle energie
de Liefde voor de ander
maar
ik wil eigenLiefde ervaren
ik ervaar

In Liefde

Het kan dus toch!

Het is avond en de eerste cursist zit aan tafel. De energie in de kamer is aangenaam en heel ontspannen. Ik zet koffie en loop na of alles klaar is om de avond te starten. Broer loopt zenuwachtig rond en verstoort mijn energie. Ik vraag hem naar boven te gaan, maar het contact met de cursist trekt en Broer komt weer naar beneden. Leuk, mensen! Zo gaat het nog een keer en ik ben het zat. Als vanzelf komt de krachtige energie in mij tot leven en kort en duidelijk vertel ik Broer dat het genoeg is. Broer kent mij en haalt het niet in zijn hoofd mijn opmerking weer te negeren.

De avond is geweldig. Inzichten komen en gaan, de energie van de Liefde voelt en voedt en stroomt alle kanten tot Leven. Hoe mensen groeien door mijn Zicht is altijd weer een cadeau voor mij. Ik geniet er intens van. En dan mag ik een persoonlijk compliment ontvangen. Want spiritualiteit lijkt altijd zo zweverig. En alle meditaties en inzichten zijn niet voor iedereen even aantrekkelijk. Mensen vinden het soms eng. Maar ik ben helemaal niet zweverig. De opmerkingen naar Broer lieten zien dat kracht en spirituele ontwikkeling goed samen gaan. Naast andere mooie woorden hoor ik: 'Het kan dus toch!' Jezelf leren kennen, groeien, ontwikkelen en je grenzen neerzetten gaan goed samen. Sterker nog, ze zijn met elkaar verbonden!

hoe denken wij?

Denken wij nog altijd dat onze gedachten geen doel zullen treffen?
Stel je voor dat gedachten Krachten zijn die we richten als we denken.
Zou je ze nog zo zinloos afvuren?
Of zou je ze willen leren kennen en zuiveren tot de puurste Kracht,
waarmee ze helend leven, voeden, maken en ons laten wezen
wie wij werkelijk Zijn. Liefde!

herfst

ik herinner mij
jouw peuterlijf
in dikke jas gepropt
herfstbladeren schoppend
lichtblauwe veterschoentjes
vliegend kleurrijk geluk
alsook jouw serene Wezen
hoe koud het is
graaf jij kuilen
om jezelf in rond te rollen
om je een te voelen
met Moeder Aarde

hoe het elfje leeft

'hoe leeft een elfje?' vraag ik jou
van rukwinden nooit gehoord
zie ik vier kleine vleugeltjes
zachtjes over de aarde vliegen
zwaait een stafje overal
Liefdevolle sterren in het rond

bevrijd van achtbanen
stormen van het leven
speel jij vrolijk in het rond
wappert de zoom van je jurkje
lichtblauw-wit langs je benen
van voetjes in elegante schoentjes
en lange, wapperende blonde haren

sierlijk ga jij langs alles en iedereen
om je Licht te stralen
en je wezen in al haar grootsheid
te laten zien
Ik Ben

Tools

ik heb het zien gebeuren
voor jou geworsteld en geknokt
er werd niet geluisterd
jouw wezen niet erkend
het gebrek te kunnen herkennen

de worstelingen kreeg jij betaald
ik liet het gaan en wist
er komt een tijd
er komt ruimte
dat eraan voorbij gegaan wordt

ik heb gezien
hoe jij, groot als je bent
jouw tools opsloot
slot en grendel
hoe jij niet begreep
ten slotte geloofde
in gebrek aan eigenwaarde

ik heb gezien
hoe je leerde
luisterend naar eigen waarheid
zo sterk als de tegenwind je maakte
spieren van de ziel
klaar voor Leven

en ineens
is er de herkenning
wordt er gekeken
tijd voorbij tijd
en zie jij
hoe groot je bent

ga je dansend
de pieken van de grafieken
accepterend
spelend van verbazing
wat nog meer komen mag

draai je je om
het goud glanst nog altijd
grendels en sloten ongebonden
neem jij
wat jou altijd al toebehoorde

Neem mee

Neem mijn gevoelens van afgescheidenheid mee.
Neem ze mee om ze te transformeren.
Laat mij zien dat mijn ego vervliegt.
Laat mij vlinders vliegen.
Liefde het leven versieren.
Neem mee.
Ik kan ze niet aanvaarden.
Voor mijn leven op aarde.

Schitterend

zo mooi ben jij

in ons oogcontact

waar onze zielen

elkaar groeten

vindt de ontmoeting

plaats

zo mooi ben jij

als je verlegen

je ogen wegdraait,

giechelt

en heel voorzichtig

weer contact zoekt

om het pure Zijn

van onze wezens

weer even kort

te mogen omarmen

Schitterend zijn wij

als we voorbij

onze lichamen

daar Zijn

waar

we allen gelijk zijn

en Liefhebben

met ons Hart

grenzen stellen, werk in uitvoering

Ik heb een afspraak gemaakt om met een vriend een winterjas te kopen. Hij kan dit niet zelf, ik ondersteun hem erbij en we lachen wat af als we samen zijn. Maar, het uitvoeren van gemaakte afspraken gaat in het huis waar mijn vriend woont zelden goed. Dus ik bel op op donderdag, de taxi naar mijn huis wordt geregeld en ik belde vanmorgen nog een keer om alles te controleren. Er is mij gevraagd of ik op deze manier wil werken en alles lijkt dik in orde. Lijkt.

Ik heb koffie gezet en mijn vriend komt niet opdagen. Een half uur verder bel ik het huis, er wordt niet opgenomen. Weer een kwartier later bel ik en de stoom komt intussen uit mijn oren. De vrouw aan de lijn heeft geen idee waar ik voor bel en in de agenda heeft zij niet gekeken. Dat is genoeg. Ik ontplof! De grote mond die ik ontvang, veeg ik van tafel. Ik weet precies waar ik over praat, mijn reacties zijn gericht en helder, doch pittig geformuleerd. Ik heb precies de juiste persoon aan de lijn voor een veeg uit de pan.

Of ik niet zelf nog even kan komen? 'Nee,' leg ik met kracht uit, 'ik heb mijn gezin en het zou fijn zijn als er rekening wordt gehouden met de gemaakte afspraken!' Het gesprek eindigt en ik hoor mijn vriend tegen mij praten. Wij zijn in staat in de denkgeest met elkaar te communiceren.
'Dit doet mij pijn,' zegt hij.
'Dit doet mij ook pijn,' leg ik uit en ik voel inderdaad de steken in mijn hart. Ik geef hem een overzicht van gemaakte opmerkingen die ik hier niet ga herhalen, reiskosten van bijna een jaar die nog open staan en flink zijn opgelopen en het gemak waarmee er altijd op mij gerekend wordt.
'Ik begrijp het,' is zijn reactie. 'Ik red me wel, de zon schijnt.'
'Ik ga afkoelen en maak van de week een andere afspraak,' beloof ik. Aan mijn belofte zal het, alweer, niet liggen.

In de zon laat ik het Licht mijn hart voeden. Ik ben razend. In mijn wereld schiet ik tollend omhoog. Zwarte wolken draaien in een tornado om mij heen, ik schiet delen woede van mij af. Mijn gids komt in de kern van het geweld bij mij.
'Dit is niet de weg,' zegt hij. 'Op deze manier raak je mensen.'
'Wat is wel de weg?'
'Geef mij al je woede.'
Ik doe wat hij mij vraagt en voel rust landen in mijn hart. Meer en meer gidsen, lichtwezens en de ziel van een zielsmaatje komen om mij heen. Ik voel hun aanwezigheid als sterke gronding, diepe Liefde en Licht als een fakkel in de duisternis.

Er stopt een grote, zwarte Mercedes voor de deur. Een man met een baard en een grote zonnebril komt 'iemand' ophalen. Ik kijk hem verbaasd aan. Ten eerste is 'iemand' nooit gebracht en ten tweede zit 'iemand' in een rolstoel. Een bus zou handiger geweest zijn. De man is verward en zegt dat er niets met hem gecommuniceerd is. Tja, communicatie. Ik lach. Met een Mercedes had hij mijn vriend een groot plezier gedaan, het is zijn favoriete auto.

Na het doen van de laatste weekendboodschappen en een kop koffie - we hebben immers een liter staan - vraag ik Manlief: 'Wat heb ik nou geleerd van dit? Waar was het goed voor?'
'Je hebt je grenzen gesteld en direct uitgevoerd,' geeft hij mij terug. Voorheen stapte je gelijk in de auto om het uitje voor je vriend te redden. Of je daar tijd voor had of niet, je liep jezelf voorbij. Nu ben je voor jezelf opgekomen.'
Ik glimlach. Ja, zo is het wel. De grenzen zijn gezet, de woede is getransformeerd en het is tijd voor een wijntje en een goed boek. Ik dank mijn gidsen voor hun Liefdevolle aanwezigheid, ondersteuning en de leerlessen die ik ervaren mocht. In Liefde.

weer rustig slapen

waar ik mijn wezen
stralend in Liefde
ervaren mag
rust ik zielsgelukkig
in Mij

kijk ik naar jou
worstelend
met herkenbare egokwaliteiten

een witte zwaan
vliegt laag over water
als teken dat jouw ziel
vogelenpootjes mag klinken
en landen in het leven

mijn wezen voegt zich
bij de jouwe
alle worstelingen zuiverend
simpelweg
omdat zij Ziet
en niet aards kijken kan

mag ik meer rust in jou ervaren
en weet ik
dat jij
vannacht slapen zal

In Liefde