het ego en IK

Jij. Je denkt aan verliezen en kwijnt weg.
Jij. Je denkt aan de dood als eindstation.
Je denk eraan dat ik je ooit zou kunnen verlaten.
Jij. Opgesloten, vastgebonden aan illusoire ketenen
die je ooit zelf bevestigde.

Ik. Ik zie jouw grootte als beginstation.
Ik denk aan samen winnen en kan alleen maar
jubelen
als ik jou zie.
Ik weet dat Liefde IS.
Ik weet dat we verbonden zijn
de eeuwigheid wat Liefde is
dat wat ons allen omringt
als je even
heel even
zou willen kijken
en Zien.

Een goed boek

Met een groep Liefdevolle en wijze vrouwen ga ik een boek beleven. Waarom zou ik het niet bloggen? Wat doet het nou, zo'n boek voor zelfrealisatie? Ik weet dat het voor mij in het verleden veel heeft betekend en dit boek is heel toegankelijk. Sanaya Roman met Liefde van de ziel. Sanaya liet mij mijn gidsen zien, ze liet mij kennis maken met wie ik ben. Dagen liep ik verliefd op mijn ziel rond. En daarmee wist ik waar ik naartoe mocht werken, keer op keer.

Nu ervaar ik mijn ziel altijd om mij heen, net als mijn gids. Hulp en Liefde is er vanuit een heel serene, zachte bron. Ik zie Licht als ik door mijn patronen heen leef, er is Licht als ik de kelders van de bodemloze put van het mens zijn leegveeg. Licht is er altijd. En momenteel ben ik flink aan het vegen.

Een patroon van mij is dat ik er veel voor anderen ben. Voor iemand in mijn hart ga ik door het vuur. Ik houd hierin niet genoeg rekening met mezelf, waardoor ik me ook dit keer weer flink gekwetst voel. Zelfrespect mag ik ontwikkelen. Nu is het er de tijd voor. Waar liggen mijn grenzen? Het is mijn patroon en het patroon van zoveel andere mensen. Nu lijkt mij een perfect moment om te beginnen. Wat kan het boek mij dit keer bieden? Liefde van de ziel. Eens ervaren wat het met mij doet, op dit moment.

Wordt vervolgd..

kinderlijke wijsheid

We zitten aan tafel voor het avondeten. Ik laat mijn gedachten en gevoel gaan over de komende bijeenkomst, maar ik krijg het niet helder. Mensen hebben zich aangemeld, maar ik kan het niet overzien. Dat is mij vreemd en het maakt mij iets onrustig. Ten slotte gooi ik het in de groep.
'Jongens, kijk eens even met mij mee, wat mag ik nou doen vanavond?'
Mijn dochter van zeven likt haar lepel af en zet haar tanden in een groot stuk meloen. Met een volle mond spettert ze over tafel.
'Dat is wel duidelijk hoor. Je mag al je boos laten gaan en je Liefde stralen, dan wordt de wereld eindelijk een stuk beter!'
En weer hapt ze in haar meloen. Broer bromt met een energie zoals alleen een puber dat doen kan.
'Nou, dat zeg je makkelijk, maar zo makkelijk is dat helemaal niet hoor'.
Zus kijkt hem beteuterd aan. Ik ben het met haar eens en dat vertel ik. Natuurlijk heeft zij gelijk en ik weet precies wat ze bedoelt. Alle boos in een keer laten gaan is niet makkelijk, maar het is altijd mijn streven.

Ik kijk naar mijn mail en zie dat iemand het niet gaat redden de bijeenkomst te bezoeken. Direct is er het overzicht wat ik nodig heb om de avond in te richten. De bijeenkomst ervaren we in diepe Liefde en harmonie met onze ziel, ons lichaam en de voeding van Liefde en Licht.

Mezelf voorbij gelopen

Ik word wakker. Pijnlijke vermoeidheid trekt door mijn benen. Ik ontvang heling van een krachtsteen waardoor mijn benen rustgevend worden verwarmd. Waarom doen mijn benen pijn? Mijn ziel verschijnt.
'Maak verbinding met mij', zegt ze.
Mijn hoofd is vol. Er gebeurt zoveel.
'En al die anderen dan?' vraag ik en ik wijs om mij heen.
Mijn ziel zegt niets. Ik stap in haar energie, mijn energie. Direct voel ik weer die Liefdevolle deken van rust en warmte over en door mij heen. Mijn ziel is nog niet klaar met mij.
In rust zegt ze: 'Iedere keer als je aan iemand anders denkt, wil ik dat je je met mij verbindt'.
Ik lach en doe wat ze mij vraagt. Hoewel ik geniet van mij in mij, lijkt het of ik me voor de eerste keer verbind. Mijn benen? De pijn is verdwenen en ik ga weer gegrond door het leven. Wat heb ik dit gemist en ik was er zo aan voorbij gelopen.

Delen

Ik ben er voor jou,
om het leven te delen.
In mijn armen ben
je veilig en geborgen.
Met mij in jouw armen
kun je leren wat geven voedt.
In wij kun je steeds Liefde zoeken
en vinden – altijd!

afgeven

Ik denk aan een vriendin van mij. Ze leeft langer dan zestig jaar. We delen een passie: zelfrealisatie. En wel de realisatie van ons Zelf. Hierover kunnen we elkaar prettig sturen en motiveren.

Het leven heeft mij weer flink laten zien dat mijn diepste putten nog steeds niet leeg zijn en ik zit uitgeput van het gebrek aan slaap op de bank. Zachte muziek voedt rust in mij. In gedachte zie ik het gezicht en het witte haar van mijn vriendin. Ze praat over het afgeven van emoties, de pijn, de angst, het gebrek aan vertrouwen. Heel het proces van helen komt in kleuren en strepen voorbij. Het leven biedt een trigger, iets wat raakt. Angst, woede, verdriet of andere ego-kwaliteiten treden op de voorgrond. Ik strek mijn armen uit en zucht. Laat het leven maar weer komen, ik ben er klaar voor en ik weet dat verzet geen zin heeft. Golven verloren energie kringelen door mijn lichaam en ik vraag mijn gidsen en engelen om de energie mee te nemen. Ik geef met Liefde mijn verdriet af. Mijn ego verzet zich nog iets. Ergens leek het goed te voelen om te lijden. Ik weet beter en zie hoe de energie transformeert. Ruimte ontstaat en ik voel Liefde in mijn lijf. Mijn mooie gids knipoogt naar mij en steekt zijn duim op.

Gezonde voeding, goede nachtrust, een zondag in de buitenlucht en veel knuffels van de mensen om mij heen zullen helend werken. Ik weet wat ik transformeerde. Oud zeer, diep ingesleten patronen mogen meer aan de oppervlakte komen. Ik mag mijn Liefde anders inzetten. Ik weet wat mij te doen staat en hoe ik groter kan en zal stralen..

In Liefde.